Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Kok kookt’ Category

Wie Texel zegt, denkt aan schapen, steurgarnalen, Italiaanse ham, boer Jonnie en aan pezige Koningsasperges. Maar Texel heeft meer te bieden. Texel heeft veel campings en die lijken erg op de campings in Frankrijk. Daarom gaan we voor de Saladespecialiteit van de maand naar een zonnige stek in la douce France. Met een paar honderdduizend medelanders gaan we ook dit jaar weer op zoek naar de rust. Even weg uit dit jachtige bestaan. Even ervaren hoe ons klimaat er over tien jaar uitziet. Flora en fauna gaan stevig veranderen. We hebben tenslotte al poema’s op de Veluwe en korenwolven in Limburg.

Voor vaderdag heeft inmiddels iedere kerel al een beertender en een skottelbraai gehad dus daar gaan we wat mee doen. “Gourmet désordre” is een in de buitenlucht klaargemaakt wokgerecht met crème fraîche en een Indonesisch smaakaccent.

Tip: Zorg ervoor dat je van de receptie een hoekplek toegewezen krijgt. We beginnen dan met het strategisch plaatsen van de beertender op de verste uithoek van de aan ons toegewezen plek. Er kan dan een soort speakerscorner ontstaan en daarbij speelt een actieve beertender een cruciale rol. Daar maak je vrienden mee. En we blijven op deze manier ook ver uit de buurt van het kostbare  TenCate tentdoek. Zet de beertender en de skottelbraai naast elkaar en drapeer het geheel met krukjes en een parasol met Nederlandse reclame.

Tip: Heb je geen hoekplek weten te scoren, ga dan op zo’n manier op de grensafscheiding met je buren staan dat de rook niet in jouw tent terecht komt. Als iedereen dit doet dan is er maar één benedenwindse familie de klos. Dit zijn bijna altijd Italianen en die hadden daar sowieso niet moeten staan. Of Eurocampers want die horen er ook niet echt bij. Je kampeert niet met een strakke vouw in je pantalon. Als je kampeert dan slaap je op een eikel of iets anders uit de natuur. Kamperen doe je niet in een tent met koelkast of een stalen bed. Kamperen heeft ook niets met een Samsonite te maken. Kamperen is afzien. Kamperen is meestal diaree en soms verstopping. Kamperen is elkaar nog minder verstaan dan gewoonlijk. Kamperen is even uit de sleur. Even bijtanken.

Tip: In de tussentijd gaat moeders met het grut naar de hypermarché van Géant Casino. Na een paar uur komt ze terug met:

    • 600 gram kleine pasta
    • olijfolie
    • 4 ons (kastanje)champignons
    • 4 teentjes knoflook
    • bosje peterselie
    • theelepeltje ansjovispasta of trassi
    • crème fraîche
    • peper
    • zout
    • geen kroepoek

Bereiding: Maak de knoflook klaar voor de knijper. Snijd de champignons in niet te kleine stukken. Zet voor de pasta het water op en doe er een klein scheutje olijfolie in. Zodra het water aan de kook is gooi je de pasta in de pan.

Bak de champignons met de knoflook vijf minuten in olijfolie in de skottelbraai. Doe de ansjovis-pasta of trassi (ze ruiken smerig, maar ze smaken lekker) erbij en bak nog drie minuten door op een niet te hoog vuur. Daarna gaat de vlam naar laag en gaat de crème fraîche en peterselie erdoor. Intussen is de pasta klaar, giet die af en gooi alles door elkaar op je bord. Op smaak brengen met zout en peper. Onze “Gourmet désordre” is klaar.

De beertender is inmiddels leeg. Hiervoor is een goede timing gewenst want de indruk moet voorkomen worden dat de passanten zich ook uitgenodigd voelen voor het diner. Mooi niet, dat blijft privé.

Ook de begeleiding houden we op niveau zonder te schreeuwen. Dit wordt een soepele rode wijn uit Zuid-Frankrijk: een Merlot van Yves Barry uit 2004. Deze heeft een diep paarsrode kleur en is niet te zwaar. Aroma’s van pruimen en frambozen fruit leveren een soepele structuur en een goede afdronk.

Saladetip: Snijd de zojuist gekochte trois baguette (of deux pain) in schuine plakken en leg er plukjes sla op. Smeer hierop onze “Gourmet désordre” en pak er een cola bij.

Met culinaire groet,

Uw Chef

Read Full Post »

Wie Texel zegt, denkt aan schapen, steurgarnalen, Italiaanse ham en boer Jonnie. Maar Texel heeft meer te bieden. Zo worden er bijvoorbeeld veel vezelrijke gewassen verbouwd want op Texel heb je altijd tegenwind. Texelaars zijn sterke lui.

In welk agrarisch product de sterkste vezel zit is op dit moment nog niet duidelijk. Bij het ter perse gaan van deze Saladespecialiteit van de maand lijkt de strijd te gaan tussen AKZO’s supervezel Dralon en Cirque du Soleil’s hoogstandje Dralion.

Grote kanshebber voor de eindoverwinning is echter de runner-up: de goudgele Texelse Koningsasperge. En juist nu het aspergeseizoen voorbij is, is hij lekker goedkoop.

Bij het zoeken naar interessante weetjes in oude Libelle’s, Linda’s en Margrieten blijkt dat de lezeressen over zo’n lelijk ding heel veel kunnen vertellen. Het dieptepunt is wel dat er zo’n moeke uit Drente goud kreeg voor haar brief. Weggegooid geld. Zij had het volgende te melden:

  • lengte, dikte, vorm en kleur bepalen de kwaliteit van de asperge
  • asperges kan je makkelijk schillen als je ze voor die tijd ruim een half uur in koud water zet
  • het verhoutingsproces begint aan het onderkant van de asperge. Snij daarom een royaal eind van deze onderkant af voor u met schillen begint. Dat spaart schilwerk

Voor de beginnelingen die hier geen ruk van begrijpen hebben geleerde mensen een deftige volzin verzonnen die de asperge-eters ter harte kunnen nemen:

Het welslagen van een aspergegerecht staat of valt -hoe vreemd het ook mag lijken -voor een groot deel met de zorg waarmee de asperges geschild zijn. De buitenschil blijft ondanks het koken hard en er is niets zo vervelend als een over het hoofd gezien schilschilfertje.

Bij zoveel kwats kan je je afvragen hoe ze bij het bedrijfschap “Asperge”, respectievelijk het directoraat “Koningsasperges” te ‘s-Gravenhage de dag doorkomen. Het kan allemaal een stuk simpeler. Koop bij de buurtsuper een kilo van dat spul en zorg ook dat je ook de volgende ingrediënten bemachtigt:

    • 4 moten zalm á ca. 150 gram
    • 40 gram boter
    • 2 sjalotjes
    • 2½ dl. droge witte wijn
    • 2 dl. kookroom
    • ½ theelepel suiker
    • 2 eetlepels gehakte bieslook
    • 1 citroen
    • versgemalen peper
    • snufje zout
    • geen kroepoek

Voorbereiding na verwerving: Schil de asperges en snijd ongeveer 2 cm van de onderkant want dit levert asperges op die allemaal eenzelfde lengte hebben.

Kook ze in ruim water met een beetje zout, een halve theelepel suiker en de helft van de boter in klein kwartiertje gaar. Snipper intussen de gepelde sjalotjes en fruit deze in de rest van de boter. Blus af met de helft van de wijn en laat het zover inkoken tot het vocht bijna verdampt is. Giet de kookroom erbij en breng de saus op smaak met peper en zout. Houd de saus even warm. Breng intussen de rest van de wijn en 1/4 liter water aan de kook. Bestrooi de zalmmoten met peper en zout en laat ze op een lage stand het vocht 8 minuten garen (managementjargon voor pocheren)

Bereiding:

Haal de asperges uit het kookvocht en laat ze op een schone theedoek goed uitlekken. Verdeel ze over 4 borden. Serveer de zalm erop. Roer de bieslook door de saus. Giet een beetje saus over de zalm en geef de rest er apart bij. Garneer het gerecht met een plakje citroen en serveer er gekookte krieltjes bij.

De ware connaisseur had natuurlijk al lang in de gaten dat dit een lekker goedkoop gerechtje is. Daar gaan we natuurlijk geen exquise wijn bij tappen. We kiezen daarom voor een frisse, droge witte Elzasser met een volle, rijke smaak en intens groengeel van kleur. De uitbundige frisse geur met indrukken van bloemen en peren geven een droge, frisse, milde en rijke smaak, zoals bij de 2003 Pinot Blanc uitvoering van Eugène Klipfel. Deze staat voor € 4,75 te koop bij “Wijnvoordeel 1999 – 2006” te Ruinerwold

Saladetip: Haal een bakje Albert Heijn’s huismerk Asperge-Zalmsalade en een fles cola.

Chef Koks volgende saladespecialiteit van de maand wordt een fijn in de buitenlucht klaargemaakt wokgerecht met crème fraiche en met een Indonesisch smaakaccent.

Met culinaire groet,

Uw Chef

Read Full Post »

Wie Texel zegt, denkt aan schapen, steurgarnalen, Italiaanse ham en boeren. De boer van deze maand is Jonnie. Het is geen gewone Jonnie. Geen matje-Johnie, geen Johnie van Anita, geen doe-het-zelf Johnie maar het is de Librije Jonnie. De Jonnie van Thérèse ofwel één van de drie sterren van Zwolle. Jan des Bouvrie kent Jonnie ook.

Voordat we aan de bespreking van de rijzende zon beginnen, moet er toch eerst een aantal ingekomen brieven beantwoord worden. Er wordt veel gereageerd. Verreweg de meeste vragen gaan over het brein dat achter dit pseudoniem schuil gaat maar soms zijn er ook interessante vragen.

Allereerst een vraag van Guus. Guus wil weten of de gerechten ook in de bedrijfsrestaurants te verkrijgen zullen zijn. Guus, wellicht wordt dit in de toekomst mogelijk gemaakt maar realiseer je dat de besproken gerechten niet goedkoop zijn. Het zijn culinaire hoogstandjes waarvoor diep in de buidel getast moet worden. De beschreven wijnen kan je sowieso vergeten. Dan een vraag van Tilly. Zij vraagt zich ongerust af of er binnenkort een gerecht met duif besproken wordt. Chef Kok kan haar geruststellen; het antwoord is nee.

Er zijn ook veel collega’s die het gerecht thuis maken en tot de conclusie komen dat er nauwelijks sprake is van een salade. Dat klopt. Veel gerechten die hier besproken worden zijn hoofdgerechten. Bij de selectie van de compositie wordt rekening gehouden met hergebruik de volgende dag. Mits koel en donker bewaard kan het restant dan gewoon gegeten worden. Zorg daarom altijd voor een verse krop sla, voldoende mayonaise en ketchup. Je hebt ook een schaal nodig om alles nog eens lekker door elkaar te roeren.

De laatste vraag van vandaag komt van Ronald. Hij stelt voor om biergerechten te gaan bespreken want dat eten ze thuis in Brabant ook. Uit deze vraag blijkt dat Ronald niet in de gaten heeft waar het in de kern om draait. Zo komt er ook geen gerecht over spacecake of paddosoep; in rijzende zon zit al fantasie genoeg. Om Jonnie’s rijzende zon te kunnen maken hebben we de volgende ingrediënten nodig:

    • 4 flinke blinkende rogvleugel filets
    • 2 stuks spekbokking (ontveld en geplukt)
    • 2 dl. boerenroom
    • 2 grote aardappelen
    • 2 dl. kalfsjus
    • ½ bosje dragon
    • 4 eierdooiers
    • 5 cl. olijfolie
    • snufje kerrie
    • snufje peper
    • snufje zout
    • diverse in tempurabeslag gefrituurde kruiden
    • geen kroepoek

Bereiding:

Bak de rogvleugels zachtjes in een droge Tefal-pan, bestrijk ze met een beetje boter en laat het langzaam garen. Leg de geplukte spekbokking met de room in een pan, laat dit op de kachel trekken en zet daarna de blender erin.

Maak van de aardappel een luchtige mousseline en meng dit met het bokkingmengsel tot een gladde brandade. Breng dit op smaak met peper en zout.

Monteer de kalfsjus met olijfolie en voeg er een vleugje kerrie aan toe. Doe de loeihete brandade op het bord en leg in het midden een verse eidooier. Leg de rogvleugel ernaast en garneer het geheel met de knapperige kruiden. Schep er tenslotte de jus over.

Sommige gerechte zijn zo lekker dat je wel voor 4 personen moet koken maar ze niet moet uitnodigen. Dit is er zo één. Zonde als je dit gerecht moet delen. Gun ze een avond voor de buis.

Wat drink je bij een ei en bij in tempurabeslag gefrituurde kruiden? Chef Kok laat zich bij de hand nemen door Michel Laroche. Michel is een gereputeerd wijnmaker uit de Chablis. in 1995 kocht hij in de Languedoc “Mas La Chevalière” en begon daar zijn stijlvolle Chardonnay Vin de Pays d’Oc te produceren. Zuid-Frankrijk stond op de kaart. Vandaag mogen wij genieten van deze blonde rakker die tijdelijk bij de Lidl is uitverkocht. Salut.

Saladetip: Leg de afgekoelde gebakken bokkingen op twee bruine boterhammen en schenk jezelf een glas melk in.

Chef Koks volgende saladespecialiteit van de maand wordt een aspergegerecht. Die zijn off-season lekker goedkoop.

Met culinaire groet,

Uw Chef

Read Full Post »

Wie Texel zegt, denkt aan schapen en aan steurgarnalen. Op Texel is alles nog puur natuur en dát is nu juist de drijfveer voor het culinaire hoogstandje van deze maand. We gaan hiervoor naar Italië. Zoals de vorige keer al werd aangekondigd, gaat het in dit gecombineerde vis en vleesgerecht om een simpele vorm van marineren; het weken. Veel managers hanteren het weken ook in hun dagelijks werk maar verwarren dit toch erg snel met inpeperen.

Het credo van de Italiaanse keuken is dat overvloed zich kenmerkt door eenvoud. Vandaag gaan we met onze saladespecialiteit aantonen dat deze stelling nogal achterhaald is. Niks eenvoud. We hebben een smerig moeilijk gerecht waar we minstens één dag voor tijd aan moeten beginnen. Noem dat maar eens eenvoud.

Pesce Stoccafisso con prosciutto is stokvisgerecht met gerookte Italiaanse ham. Stokvis is een in de koude lucht gedroogde kabeljauw en is volgens de overlevering door de Vikingen verspreid. Je zult het dus ook wel bij Ikea kunnen kopen want ook een stokvis ziet er niet uit. Bij dit gerecht is het zaak dat je voordat je aan de voorbereiding begint, het handig is dat je naar de grutter moet zijn geweest en je het karretje hebt ingeleverd om de borg terug te krijgen. Als het goed is dan liggen de volgende ingrediënten in je kofferbak:

    • 1½ kilo stokvis
    • 1 kilo aardappelen
    • 300 gr. tomaten
    • 2 dl. olijfolie
    • ½ l. droge witte wijn
    • ½ l. water
    • 1 dl. melk
    • 2 stengels bleekselderie
    • 1 bosje peterselie
    • 1 klein rood pepertje
    • 1 takje rozemarijn
    • 2 ansjovisfilets
    • 80 gr. prosciutto (of Italiaanse rauwe ham)
    • 200 gr gemengde sla
    • 1 cyclaam
    • geen kroepoek

Bereiding:

Week de lelijke stokvis ongeveer 24 uur in ruim water en ververs regelmatig het water tijdens het weken. Bestel oma voor de dag erna, want er valt veel te schillen, te snijden, te schrappen en te pitten. Wie geen oma heeft kan via de plaatselijke diaconie nog wel een exemplaar vinden. Zorg er dan wel voor dat zij weet dat “de lat hoog ligt”; er moet gepraat, geschild én gepit worden. De dag erna ontvang en instrueer je oma en je brengt het water in een pan aan de kook. Dit klinkt logisch maar let wel op de juiste volgorde. Als je met water koken begint kan dat voor oma wel eens lelijk aflopen. Pocheer de vis gedurende een uur op een matige warmtebron. Laat de vis in het pocheervocht afkoelen en laat zo lang mogelijk in het vocht staan. Maak de vis schoon en snij het in stukjes van 5 x 5 cm. terwijl oma intussen de aardappelen schilt.

Snij de aardappelen en de tomaten in plakjes. Snij de bleekselderie in dunne reepjes. Verwijder voor de afwisseling het zaad uit het pepertje. Hak het pepertje en peterselieblad fijn. Rits de blaadjes van het takje rozemarijn en snij ze fijn. Meng de fijngehakte peper, peterselie en rozemarijn.

Snij de ansjovisfilets en de ham in kleine blokjes. Verwarm de oven circa 10 minuten voor op 180 graden. Nu gaan we stapelen en houden we oma uit de buurt.

Leg in een ovenschaal de helft van de aardappelplakjes, daarop de helft van de ansjovis en van de ham. Daarna alle stokvis, de reepjes bleekselderie en de helft van de tomaten. Leg hierop de resterende aardappelplakjes, ansjovis, ham en de tomaten. Bestrooi het geheel met wat zout, vers gemalen peper en de gehakte kruiden. Schenk er de olie, het water en de wijn over.

Dek de schaal met aluminiumfolie af, zet hem in het midden van de voorverwarmde oven en laat dit circa 2½ uur garen. In de tussentijd kan je oma bedanken door haar de cyclaam te overhandigen en ze naar huis terug te brengen. Schenk een kwartier voordat het handeltje uit de oven komt de melk erbij. Laat het gerecht buiten de oven nog een half uur afgedekt rusten en serveer deze specialiteit met plakjes gebakken polenta en een recht-toe-recht-aan salade.

Omdat vis moet zwemmen en de frustraties van de lange voorbereiding moeten worden weggespoeld, kiezen we deze maand voor een echte doerak. De witte Orvieto Classico Murotondo is gewoon een lekkere Orvieto Classico. De geschiedenis en traditie van deze wijn begint zo’n 10 eeuwen geleden in Orvieto alwaar kleine opgeschoten Italiaanse jongetjes (zg. Berlusconi’s) rond de kathedraal elkaar succes wensten bij het harde werken op de landerijen tussen Florence en Rome. De smaak is fris met fruitige tonen van appelen en vijgen. De familie Ruffino heeft veel aandacht geschonken aan het nootachtige aroma en de lange afdronk. Hij is lekker om te drinken bij antipasta, soep, zeevis en schaaldieren maar ook bij wit vlees. Maar cola kan ook. Smullen maar.

Chef Koks volgende saladespecialiteit van de maand wordt een Frans gerecht van rogvleugel met ei.

Met culinaire groet,

Uw Chef

Read Full Post »

Wie Texel zegt, denkt aan schapen. Ze zijn er in duizendtallen en in het voorjaar wordt dit aantal nog eens uitgebreid met vele duizenden lammeren. Zon, zee, boeren en schapen. Vooral veel schapen. Voor ons gerecht van de maand hebben we hiervan anderhalve kilo nodig. De rest is voor de poes of voor oma. Je kan er voor kiezen om zelf ritueel een lam te slachten maar daar is het het seizoen niet meer voor. En voor dat je het weet ben jij de kneus van de flat.

Dan maar naar de supermarkt. Let er wel op dat je daar niet gaat lopen zeuren over de hoeveelheden die je aan moet schaffen. Een takje verse rozemarijn bijvoorbeeld kan je niet los kopen dus je zal een boom of struik verse rozemarijn moeten aanschaffen. Tip: plant de rozemarijnstruik minus dit ene verse takje in je tuin of in het plantsoen. Je kunt natuurlijk ook de hele rozemarijnstruik gebruiken en er acht lammeren bij kopen. Kijk maar wat je het leukst vindt.

Als je de supermarkt uitkomt moet je even de zegeltjes opbergen en controleren of je in ieder geval het volgende in je karretje hebt:

  • 1 lamsbout van 1.5 kg
  • 4 el olijfolie (met omega 3)
  • 3 uien (geen lente)
  • 3 teentjes knoflook
  • 1 wortel
  • 500 gr tomaten
  • een takje verse rozemarijn
  • een takje verse munt
  • het sap van 1 citroen
  • Peper (niet Bram)
  • zout
  • 250 gr lange korrelrijst
  • 60 gr rozijnen
  • 40 gr boter
  • geen kroepoek

Bereiding: Bak de lamsbout aan alle kanten aan in hete olie en haal hem uit de pan. Zet de oven op 200 graden. Pel de uien en de knoflook en hak ze in niet te kleine stukjes. Schil de wortel en snijd hem in kleine blokjes en snijd ook de tomaten in stukken.
Schep de groenten in een vooraf ingeoliede schaal en overgiet ze met olijfolie en leg de bout daarop. Wrijf de lamsbout in met munt, rozemarijn, peper en zout. Giet het citroensap in de pan en glaceer het aanbaksel. Als het aanbakken klaar is giet dan het geheel over in een schaal. Bak de bout nog twee uur in de voorverwarmde oven. Om te voorkomen dat de lamsbout te droog wordt moet deze af en toe bedruipt worden met het braadvocht.

Als je trek krijgt, haal dan even een patatje want de eerste uren valt er niets te eten en -behalve tafeldekken- niets te doen. Je kan dan bijvoorbeeld gaan MSN-en of zappen. Er is vast wel een belspelletje op SBS, RTL of Talpa bezig. Van die belspelletjes waar je een zesletterig woord moet raden nadat er al vier aanwijzingen zijn gegeven, duren normaal gesproken nooit langer dan een uur of twee. Kijk wel uit dat het geen herhaling is want dan kan je geen prijs meer winnen.

Wanneer je beltegoed op is en de tafel netjes is gedekt (geen plastic bestek) meng dan de rijst met een halve liter water. Breng het water aan de kook, zet het deksel op de pan en laat dit tien minuten zachtjes koken.
Roer de rozijnen erdoor en laat het verder koken tot al het water opgelost is. Roer dan de boter erdoor en dien dit samen met de lamsbout op. Je hebt nu een fantastisch lentegerecht gemaakt voor vier personen. Dit is natuurlijk niet handig als je graag alleen eet. Het beste kan je dan de volgende keer vooraf een paar vrienden of kennissen uitnodigen.

Kleed de compositie aan met een mooi glas licht gezoete witte wijn of cola. De wijn mag een beetje ondeugend zijn en aan de huig blijven hangen. Het gaat om de smaakbalans. En vergeet niet, des te hoger het alcoholpercentage des te minder je ’s avonds hoeft te poetsen.

Chef Koks volgende saladespecialiteit van de maand wordt een saladecompositie van echte krachtpatsers. De echte vegetariërs onder ons wordt geadviseerd deze smullerij te mijden en een groenteburger van Mora te scoren.

Met culinaire groet,

Uw Chef

Saladetip: snijd de volgende dag alles wat van de lamsbout met rijstpilaf overgebleven is in kleine stukjes en dien dit koud op.

Read Full Post »

Wie Texel zegt, denkt aan schapen. Dat weten we inmiddels allemaal. Dit blijkt ook uit de hartverwarmende reacties die Chef Kok naar aanleiding van het vorige gerecht heeft mogen ontvangen. Diegene die het gerecht hebben gemaakt, waren erg enthousiast maar sommigen misten de ketchup. Op Texel is alles nog puur natuur. Zelfs de meisjes op Texel hebben nog blozende wangen en stevige kuiten van het altijd tegen de wind in fietsen. Daarom blijven we ook deze maand op dit heerlijke Waddeneiland maar nu lopen we een stukje de zee in. Daar wemelt het van de garnalen. Geen Noorse of Stellendamse maar gezonde kanjers met een diep roze kleurtje.

De Texelse garnalenvissers hebben een aantal jaren geleden nog wel geprobeerd om de Vietnamese garnaal in de Waddenzee te kweken maar dat is jammerlijk mislukt. Aanvankelijk dacht men een watervariant gevonden te hebben van wat de Terschellingers geflikt hebben met de Cranberry. Die hebben in no time deze Nieuw-Zeelandse kogelvormige lekkernij omgetoverd tot een heuse veenbes die ook tegen hoofdluis en scheurbuik helpt. Een prachtprestatie van Sil en Kapitein Iglo.

Vandaag gaan we knutselen met de Texelse Waddengarnaal. Hij heet steurgarnaal. Steurgarnalen zijn eigenlijk bewoners van poeltjes bij zeedijken en golfbrekers. Daar zwemt hij rustig rond, op zoek naar kleine wormpjes of stukjes zeewier. Zijn manier van de hele dag een beetje ronddolen in combinatie met het soort voedsel, maakt van hem een echte spierbundel; de Schwarzenegger onder de garnalen. Zijn pezig lijf zorgt voor een stevige bite als hij eenmaal in ons pannetje heeft gelegen. Vandaag maken we een klassiek steurgarnalen gerecht voor 4 personen.

Voordat je met koken begint is het handig dat je checkt welke ingrediënten je voor deze frivole compositie nodig hebt. Als het goed is dan heb je van de vorige maand nog de boter, zout en peper over. Kijk nou effe of dat zo is anders loop je voor niks te zeulen met spullen die je al hebt. En als je toch de goochemerd aan het uithangen bent loop dan ook even langs de Makro. Grote kans dat ze daar nog wat ingrediëntjes voor je in de aanbieding hebben. Daar haalt tenslotte tout Hillegersberg ook altijd een voordeeldoos steurgarnalen vandaan.

Als de deuren van de supermarkt zich achter je sluiten moet je het volgende hebben meegenomen of gekocht:

    • 2 eetlepels frambozenazijn
    • 2 eetlepels notenolie
    • 2 eetlepels sojaolie
    • 2 eetlepels mayonaise
    • 60 ongepelde steurgarnalen
    • 2 teentjes knoflook
    • 200 gr gemengde sla
    • 4 takjes dille
    • 1 citroen
    • Peper (niet Bram)
    • zout
    • 40 gr boter
    • geen kroepoek

Bereiding: Klop de frambozenazijn, de notenolie en de sojaolie door de mayonaise en breng deze vinaigrette op smaak met peper en zout. Smelt een klontje boter en bak de steurgarnalen ongeveer 5 minuten. Pel de teentjes knoflook en pers ze boven de garnalen uit en breng ze verder op smaak met peper en zout.

Verdeel de sla over 4 grote borden die je wel eerst afgewassen moet hebben en lepel er wat vinaigrette op. Drapeer daarna de steurgarnalen op de sla en versier ze met een takje dille. Serveer de rest van de vinaigrette er apart bij. De vinaigrette is dus niet de wijn.

De wijn die dit steurgarnalengerecht mooi zou kunnen begeleiden is de Cervaro della Sala uit 2002. Deze witte karakterwijn is afkomstig uit Umbrië Italië en wordt gemaakt door de familie Antinori. Deze ondeugd kenmerkt zich door een zeer lange afdronk, is zeer fruitig en heeft een complexe neus met hints van vanille. Alhoewel, hij tendeert naar Grappa want met 13,0% alcohol merk je maar bar weinig van zijn excellent gevarieerde karakter.

Sommige mensen lusten geen garnalen. En zeker geen steurgarnalen. En al helemaal geen ongepelde. Da’s vette pech. Als je hen desondanks toch hebt uitgenodigd zouden zij kunnen volstaan met het voeren van de garnalen aan de kat en het restant van de compositie doorslikken met veel wijn. Dus goed begeleiden is hier het motto.

Hou ook in de gaten dat het verorberen van 15 ongepelde steurgarnalen de man, een leuk moment kan zijn. Er zullen lui zijn die het met een mes en vork gaan proberen terwijl anderen het verkiezen om te gaan pellen. Neem geen voorzorgsmaatregelen door een bakje water met een citroenschijf neer te zetten en zorg ook dat de steurgarnalen loeiheet worden opgediend. Lachen. En als uw gasten graag willen prakken dan moeten ze dat zelf weten. We leven nu eenmaal in het Rijnmondgebied. Serveer er beslist geen jus bij; ze zoeken het maar uit.

Chef Koks volgende saladespecialiteit van de maand wordt een Kerstgerecht waarvan de belangrijkste ingrediënten behoorlijk lang gemarineerd respectievelijk geweekt moeten worden. Misschien wel een pesce con prosciutto.

Met culinaire groet,

Uw Chef

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: